Ik zie een gevouwen A4-tje met mijn naam en ga erachter zitten. Op dezelfde tafel staan nog drie A4-tjes met naam én een bedrijfsnaam. Op uitnodiging van Birgit Donker bezoek ik de Salon van engage.
Tijdens de Salon gaan ondernemers en kunstenaars met elkaar in gesprek over concrete vraagstukken. ‘Hoe zorgen we dat onze klanten onze gerecyclede grondstoffen wél afnemen,’ wordt mijn vraagstuk.
Om inzicht in de organisatie te krijgen, begin ik met het stellen van vragen. Als ik de problematiek snap, is de tijd voorbij. Jammer!
‘Een kunstenaar zou je als een theezakje in een organisatie moeten hangen,’ concludeert iemand met op zijn bordje een bedrijfsnaam.
Over hoe bedrijven de verbeeldingskracht van kunstenaars kunnen omarmen schrijft Birgit een opiniestuk in het NRC. Je leest het hier.
Ontwerp: Voorafgaand aan de Salon word ik gevraagd te reflecteren op de casus: Steeds meer werknemers vallen langdurig uit vanwege stress, burn-out klachten of andere psychische problemen. De zin schreef Arna Mačkić.
